Stolpersteine oftewel struikelstenen gelegd in Rumpt

 

Symbolisch zijn twee inwoners van Rumpt terug naar Rumpt gebracht. Catharina Andriesse, geboren 1888 en vermoord in #Auschwitz 19-11-1943 en Louis van Straten, geboren 1881, vermoord in #Auschwitz 19-11-1943.

Een struikelsteen is voor hun laatste woonadres gelegd, niet bedoeld om letterlijk over te struikelen , maar om je te laten stilstaan , je te laten raken, de naam, het leven en het verhaal hierachter te laten voortbestaan .

Stolpersteine zijn bedacht door de Duitse beeldend kunstenaar Gunter Demnig. Hij heeft patent op de steentjes en stolpersteine is nu een merknaam .

Zijn uitgangspunt was een citaat uit een joods boek “De Talmet” : “een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is”.

Donderdag 8 mei 2025 hebben o.a. de leerlingen van de Obs de Springplank de namen teruggebracht in het straatbeeld van Rumpt. Hier woonden Catharina en Louis en hier leefden zij en hier nemen wij hen in herinnering weer op.

De leerlingen droegen gedichten voor, hadden steentjes versierd om hierbij te leggen en er werden twee liedjes gezongen “vrij” en “Anne Frank”. Op school was hier een project van gemaakt.

 

 

                                            Gedicht van Veerle.

Ik zit in het achterhuis,
Daar voel ik me niet thuis.
Daar hadden we wel een fornuis
Nog steeds voel ik me daar niet thuis.
Ik ben daar altijd doodstil
Het is tegen mijn wil.
Het is gewoon te veel.
Ze hebben ons verraden.
Ze kwamen ons halen.
In de kampen zonder ons wil.
Vechten voor ons leven.

                                          Gedicht van Ollie.

We willen zelf bepalen, dingen zelf kunnen betalen.
Ik wil leven in een democratie, kunnen zeggen wat ik hoor en zie.
Misschien worden wij gedeporteerd, we kunnen alleen maar hopen dat het tij keert.
We moeten onderduiken, en we kunnen niks anders dan de rook van de bommen ruiken.
Bij het vechten stopt het gezang van de spechten.
Ik draag een ster, onze vrijheid is nog ver.
Nu hebben we vrijheid, niemand meer die lijd.

                                        Gedicht van Amy.

Ooit was er tijd dat alles niet normaal was.
Wij hadden een ster op onze jas.
Iedereen van ons weggaat
Te veel haat
Wij onderduiken in een huis
Ik voel me daar niet thuis
Dood zijn in deze tijd is niet fijn
We kregen geeneens stoepkrijt

                                        Gedicht van Rosalie.

Joods zijn is niet fijn
Je bent Jood en dan zit je volgens Hitler in code rood.
Je gaat naar een concentratiekamp
En dan is het een ramp
Je wordt Bang
En staat laag in de rang
Ze kopen een wapen
Je wilt vrij en blij zijn.

 

                                        Gezamelijk gedicht

                                                Jelle

Bevrijdingsdag

Oorlog voorbij

Blij in Nederland

Ik vind het leuk

Fijn

 

                                                Flair

Vogelvrij

Vrijheid 80 jaar

Blij, vrij, vrolijk

Ik voel mij blij

Vlindervrij

 

                                                Jaxx

Gevangenschap

Geen kans

Gevoelens van angst

Gescheiden van je ouders

Help!

 

                                                Floris

Vrij                                  

De Oorlog

Helaas veel slachtoffers

Daardoor ben ik vrij

1945

 

Symbolisch zijn twee inwoners van Rumpt terug naar Rumpt gebracht. Catharina andriesse, geboren 1888 en vermoord in #Auschwitz 19-11-1943 en Louis van straten, geboren 1881, vermoord in #Auschwitz 19-11-1943.

 

 

Een struikelsteen is voor hun laatste woonadres gelegd, niet bedoeld om letterlijk over te struikelen , maar om je te laten stilstaan , je te laten raken, de naam, het leven en het verhaal hierachter te laten voortbestaan .

 

 

Stolpersteine zijn bedacht door de Duitse beeldend kunstenaar Gunter Demnig. Hij heeft patent op de steentjes en stolpersteine is nu een merknaam .

 

 

Zijn uitgangspunt was een citaat uit een joods boek “De Talmet” : “een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is”.

 

 

Donderdag 8 mei 2025 hebben o.a. de leerlingen van de Obs de Springplank de namen teruggebracht in het straatbeeld, dorpsdijk 33, van Rumpt. Hier woonden Catharina en Louis en hier leefden zij en hier nemen wij hen in herinnering weer op.

 

 

De leerlingen droegen gedichten voor, hadden steentjes versierd om hierbij te leggen en er werden twee liederen gezongen “vrij” en “Anne Frank”. Op school was hier een project van gemaakt en zij gaan ook kamp Vught nog bezoeken .